Tablica Carynki

Wołosaty spływa przez tę dolinę niewidoczny o świcie. Mgła osiada w korycie rzeki i rozlewa się na wszystkie strony, tak że z werandy widać tylko zarysy najbliższych sosen.

Szlak na Połoninę Caryńską zaczyna się tuż za furtką i przez pierwsze pół godziny prowadzi przez tę biel. Stopniowo, bez wyraźnej granicy, teren zaczyna wynosić ponad mgłę i dolina zostaje za plecami.

Z grani widać wtedy, jak biała warstwa leży równo między grzbietami. Połoniny są wyraźne, zieleń jeszcze pełna i gęsta, tylko nieco spokojniejsza niż w sierpniu.

Do południa zwykle po mgle nie ma śladu. Zostaje czyste powietrze i ta sama ścieżka, która rano wyglądała jak granica między dwoma różnymi światami.

W Ustrzykach Górnych zmierzch zaczyna się w dolinie. Słońce znika za zachodnimi wzgórzami, gdy Połonina Caryńska jest jeszcze oświetlona. Ta różnica trwa kwadrans, może dwadzieścia minut.

Na początku września słońce opada nisko jeszcze przed zachodem i trawa na połoninie zmienia barwę. Zieleń, która trzymała się przez całe lato, robi się cieplejsza, miedziana. Takie światło trwa krótko, ale jest łatwe do złapania, bo wraca o tej samej porze każdego dnia.

Kto rusza na szlak po południu, może trafić na ten moment. Połonina Caryńska zaczyna się tuż za wsią, a na grzbiet wchodzi się ponad godzinę. Kto wyruszy odpowiednio wcześnie, będzie na górze, zanim zrobi się szaro.

Z Ustrzyk Górnych widać, że zmiana zaczęła się na grzbiecie Caryńskiej. Trawy żółkną od góry, a linia między tym, co jeszcze zielone, a tym, co już złote, przesuwa się w dół z każdym dniem. Dno doliny jest jeszcze w lecie, ale grzbiet już nie.

Wieczorne słońce, które teraz zachodzi nisko i z boku, wyciąga z tej trawy kolor, jakiego nie ma w południe. Faliste grzbiety rysują się wtedy wyraźnie, jeden za drugim, aż po horyzont.

Szlak na Caryńską zaczyna się kilkaset metrów od Carynki. Wychodzi się z doliny w pełni zielonej i wchodzi na otwartą przestrzeń grzbietu, gdzie barwy są już inne i wiatr chłodniejszy niż w lipcu. Ten sam widok, który z góry rozciąga się po horyzont, zaczyna się od werandy.

To miejsce na krótkie wiadomości z Carynki, z Ustrzyk Górnych i ze szlaków, które zaczynają się najbliżej nas.

Będziemy tu dopisywać rzeczy spokojne i praktyczne: co warto zobaczyć o tej porze roku, kiedy lepiej wyjść wcześniej i co może przydać się gościom przed przyjazdem.

Bez komentarzy i bez śledzenia przez media społecznościowe. Treść zostaje na naszej stronie, więc można do niej wrócić także później.